இந்த சம்பவம் அனைவரும் அறிந்திருக்க கூடியது தான். இருந்தாலும் ஒரு சிறிய பதிவு.
உலக புகழ் பெற்ற விஞ்ஞானி அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ஒரு சமயம் ரயிலில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தார்.
அப்பொழுது அவர், மனதிற்குள் ஒரு கஷ்டமான கணக்கிற்கு விடை தேடிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது டிக்கெட் பரிசோதகர் வந்தார். வந்தவர் ஒவ்வொருவரிடமும் டிக்கெட் வாங்கி சோதித்து கையெழுத்து போட்டார். பிறகு அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனிடம் டிக்கெட் கேட்டார். அவர் தான் அணிந்திருந்த கோட்டு பைக்குள் கையை விட்டு டிக்கெட்டைத் தேடினார். அது எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்கவில்லை. டிக்கெட் பரிசோதகர் அவரை உற்று பார்த்தார். அவர் அறிவியல் மேதை ஐன்ஸ்டீன் என்பதை அறிந்து கொண்டார்.
“பரவாயில்லை… ஐயா, டிக்கெட்டைத் தேட வேண்டாம்” என்று சொல்லிக் கொண்டே அடுத்த நபரிடம் டிக்கெட்டை வாங்கி பரிசோதித்துக்கொண்டிருந்தார்.
தனது சூட்கேசைத் திறந்து ஐன்ஸ்டீன் கவனமாக டிக்கெட்டைத் தேடிக்கொண்டுதான் இருந்தார். அதன் உள்ளே இருந்த புத்தகங்களை எல்லாம் எடுத்து வெளியே போட்டுத் தேடினார். துணிகளிலும் டிக்கெட் இருக்கிறதா என்று ஒவ்வொன்றாக உதறி பார்த்தார். அப்பொழுதும் கிடைக்கவில்லை. அப்போது மீண்டும் டிக்கெட் பரிசோதகர் அந்த வழியாக வந்தார்.
“ஐயா, தாங்களோ உலக புகழ் பெற்ற பெரும் விஞ்ஞானி. தங்களிடம் டிக்கெட் இல்லாவிட்டால் தான் என்ன? ஏன் வீணாக தேடிக்கொண்டு கஷ்டப்படுகிறீர்கள்? உங்களால் இந்த நாட்டிற்கே பெருமை. டிக்கெட் இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.” என்று மீண்டும் சமாதானப்படுத்தினார்
“உங்களுக்கு பரவாயில்லையாக இருக்க லாம். நான் எந்த ஊருக்கு போக வேண்டும் என்ற விவரம் டிக்கெட்டில் அல்லவா இருக்கிறது? நான் என்ன செய்வது? எனக்கு இப்போது டிக்கெட் வேண்டுமே..!” என்றார்.
உடன் இருந்த அனைவரும் இந்த பதிலைக் கேட்டு அதிர்ந்தனர். அப்புறமென்ன டிக்கெட் கிடைக்கவே இல்லை.
ரயில் அடுத்த ஸ்டேஷனுக்கு வந்ததும், பரிசோதகர் ஐன்ஸ்டீனை உடன் அழைத்துச் சென்று தொலைபேசியின் முலம் அவர் மனைவியிடம் தொடர்புகொள்ளச் செய் தார்.
ஐன்ஸ்டீன் தன் மனைவியிடம், “டியர் நான் வீட்டைவிட்டுப் போகும்போது எந்த ஊருக்கு போவதாக உன்னிடம் சொல்லிவிட்டு வந்தேன்?” என்று விசாரித்தார்.
மனைவி ஊரின் பெயரைச் சொன்னார். அவர் ஊரின் பெயரைச் சொன்னவுடன் அதை டைரியில் குறித்துக்கொண்டு ரயிலில் ஏறிப்பயணம் செய்து அந்த ஊர் போய்ச் சேர்ந்தார்.
உலக புகழ் பெற்ற விஞ்ஞானி அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ஒரு சமயம் ரயிலில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தார்.
அப்பொழுது அவர், மனதிற்குள் ஒரு கஷ்டமான கணக்கிற்கு விடை தேடிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது டிக்கெட் பரிசோதகர் வந்தார். வந்தவர் ஒவ்வொருவரிடமும் டிக்கெட் வாங்கி சோதித்து கையெழுத்து போட்டார். பிறகு அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனிடம் டிக்கெட் கேட்டார். அவர் தான் அணிந்திருந்த கோட்டு பைக்குள் கையை விட்டு டிக்கெட்டைத் தேடினார். அது எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்கவில்லை. டிக்கெட் பரிசோதகர் அவரை உற்று பார்த்தார். அவர் அறிவியல் மேதை ஐன்ஸ்டீன் என்பதை அறிந்து கொண்டார்.
“பரவாயில்லை… ஐயா, டிக்கெட்டைத் தேட வேண்டாம்” என்று சொல்லிக் கொண்டே அடுத்த நபரிடம் டிக்கெட்டை வாங்கி பரிசோதித்துக்கொண்டிருந்தார்.
தனது சூட்கேசைத் திறந்து ஐன்ஸ்டீன் கவனமாக டிக்கெட்டைத் தேடிக்கொண்டுதான் இருந்தார். அதன் உள்ளே இருந்த புத்தகங்களை எல்லாம் எடுத்து வெளியே போட்டுத் தேடினார். துணிகளிலும் டிக்கெட் இருக்கிறதா என்று ஒவ்வொன்றாக உதறி பார்த்தார். அப்பொழுதும் கிடைக்கவில்லை. அப்போது மீண்டும் டிக்கெட் பரிசோதகர் அந்த வழியாக வந்தார்.
“ஐயா, தாங்களோ உலக புகழ் பெற்ற பெரும் விஞ்ஞானி. தங்களிடம் டிக்கெட் இல்லாவிட்டால் தான் என்ன? ஏன் வீணாக தேடிக்கொண்டு கஷ்டப்படுகிறீர்கள்? உங்களால் இந்த நாட்டிற்கே பெருமை. டிக்கெட் இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.” என்று மீண்டும் சமாதானப்படுத்தினார்
“உங்களுக்கு பரவாயில்லையாக இருக்க லாம். நான் எந்த ஊருக்கு போக வேண்டும் என்ற விவரம் டிக்கெட்டில் அல்லவா இருக்கிறது? நான் என்ன செய்வது? எனக்கு இப்போது டிக்கெட் வேண்டுமே..!” என்றார்.
உடன் இருந்த அனைவரும் இந்த பதிலைக் கேட்டு அதிர்ந்தனர். அப்புறமென்ன டிக்கெட் கிடைக்கவே இல்லை.
ரயில் அடுத்த ஸ்டேஷனுக்கு வந்ததும், பரிசோதகர் ஐன்ஸ்டீனை உடன் அழைத்துச் சென்று தொலைபேசியின் முலம் அவர் மனைவியிடம் தொடர்புகொள்ளச் செய் தார்.
ஐன்ஸ்டீன் தன் மனைவியிடம், “டியர் நான் வீட்டைவிட்டுப் போகும்போது எந்த ஊருக்கு போவதாக உன்னிடம் சொல்லிவிட்டு வந்தேன்?” என்று விசாரித்தார்.
மனைவி ஊரின் பெயரைச் சொன்னார். அவர் ஊரின் பெயரைச் சொன்னவுடன் அதை டைரியில் குறித்துக்கொண்டு ரயிலில் ஏறிப்பயணம் செய்து அந்த ஊர் போய்ச் சேர்ந்தார்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக